Hoogste bloei - kans voor kerk en wereld
1. Groei en ontwikkeling

1. Groei en ontwikkeling

Mijn groei en ontwikkeling als kind worden sterk bepaald door de omgeving waarin ik geboren ben. Spelenderwijs werk ik een geniaal ingebouwd leerprogramma af, amusant en effectief. Na enkele jaren heb ik dan ontzettend veel geleerd en ontplooid wat in aanleg aanwezig was. Dat proces wordt voortgezet op school en daarna in een bredere context.

Bevestiging is belangrijk

Mijn jonge jaren zijn uiterst belangrijk. Krijg ik voldoende ruimte en grenzen, zorg en veiligheid, aandacht en warmte? Ontwikkelt zich een basisvertrouwen dat mij mijn hele leven steun zal bieden? Vanaf mijn geboorte sta ik in open verbinding met het mysterie en het onzichtbare. Dat is van groot belang om later tot een volledig mens te kunnen uitgroeien. Mijn ouders kunnen deze kwaliteit cultiveren. Helaas kunnen zij die ook kapot maken.

Als kind ben ik kwetsbaar, want het meeste ‘gebeurt’ er met mij, zonder dat ik daar iets aan kan doen. Wat sleutelfiguren in mijn jeugd weigeren door te geven verdwijnt meestal voor goed. En wat verkeerd gaat valt bijna niet te herstellen. Stel dat mijn ouders hadden nagelaten om mij te leren spreken, of mij geen gelovige opvoeding hadden gegeven. Of dat zij mij als kind niet ‘bevestigd’ hebben, dus mij niet hebben laten ervaren, dat ik gewenst en geliefd was. Dan blijf ik levenslang tobben met gevoelens van onzekerheid of minderwaardigheid, en is de verbondenheid met mijn innerlijke diepte verstoord geraakt.

Duikelaar worden

Geweldig als ik nog herkansingen krijg door goede vrienden, trainingen of therapeutische leersituaties. Het is prachtig als ik de stabiliteit van een ‘duikelaar’ krijg. Een duikelaar is een van onderen verzwaard poppetje, dat vanzelf weer overeind veert als het wordt omgegooid. – Dan ben ik in staat om, ondanks problemen, gewoon overeind te blijven.

Persoonsontwikkeling

Groei en ontwikkeling verlopen grotendeels vanzelf. Voor persoonsontwikkeling en bewustwording zullen we ons uitdrukkelijk moeten inspannen. Waarschijnlijk is dit het belangrijkste wat wij te doen hebben in ons bestaan: uitgroeien tot de volheid van ons menszijn, inclusief de onzichtbare diepte. Een proces dat ons kan leren, dat wij in wezen – naar beeld en gelijkenis – één zijn met de God.

Persoonlijke problemen

Van tijd tot tijd wordt ons leven bemoeilijkt door problemen of tegenslagen. Wie komt niet zichzelf tegen op het werk, bij het opvoeden, binnen een relatie, of met zijn gezondheid? Hoeveel medemensen verblijven er niet in ziekenhuizen, gevangenissen, opvangcentra, GGZ-instellingen? Wij weten allemaal, dat ons leven onaf is. Wij zijn bang voor de leegte en ontlopen die – vaak onbewust – door veel bezigheden en vertier.

Het noodlot

Ik kan zelfs in een persoonlijke crisis terechtkomen. Soms door eigen schuld, vaak op een andere manier. Ik schrijf de schok toe aan het noodlot, in ieder geval aan iets ‘buiten’ mij. Pas veel later kan ik dan tot het inzicht komen, dat de klap juist ‘van binnenuit’ afkomstig is. Wanneer ik namelijk weiger mijn diepte toe te laten, dan kan de onderdrukte levensenergie tot explosie komen en dwars door mijn betonlaag breken. Sterke tegenslagen, zeker de terugkerende, moeten ons tot inkeer brengen. Door de klap word ik gedwongen naar mijn innerlijke proces van – stagnerende – bewustwording te kijken.

Begeleiding

Veel mensen hebben nauwelijks contact met zichzelf, weten niet wie ze zijn of welke kwaliteiten ze hebben. Raken ze in de problemen dan weten ze soms niet goed hoe daar mee om te gaan. Bovendien is de samenleving erg ingewikkeld geworden. Persoonlijke problemen kunnen zó de overhand krijgen, dat alles verstopt raakt en geblokkeerd wordt. De crisis is dan compleet en ik moet hulp gaan zoeken. Fijn als een hulpverlener mij kan begeleiden, door mij een aantal ontbrekende leerprocessen alsnog te laten doormaken.

Eigenlijk zouden we in een eerder stadium moeten leren om met onszelf om te gaan. Daarom pleit ik ervoor om daar groepen voor samen te stellen, voor jongeren zowel als voor ouderen.
Afhankelijk van ieders eigen behoeften, tempo en grenzen kunnen persoonsontwikkeling en zelfkennis dan in zo’n ‘leergroep’ uitgebreid aan bod komen. Ik wens iedereen zo’n traject toe.

Terug