Mijn groei en ontwikkeling als kind worden sterk bepaald door de omgeving waarin ik geboren ben. Heb ik geluk dan begint mijn tocht geleidelijk aan met ontdekken en ervaren. Spelenderwijs werk ik een geniaal (ingebouwd) leerprogramma af, amusant en effectief. Na enkele jaren heb ik dan ontzettend veel geleerd en ontplooid wat in aanleg aanwezig was. Dat proces wordt voortgezet op school en in een bredere context. Alle indrukken krijgen een plekje in mijn onverdeelde belevingswereld. In de loop der jaren verdwijnt die eenheid en moet ik in evenwicht zien te blijven in een complexe wereld.

Basisvertrouwen

In mijn jonge jaren kan er echter van alles misgaan. Krijg ik voldoende aan ruimte en grenzen, zorg en veiligheid, aandacht en warmte? Ontwikkelt zich een basisvertrouwen dat mij mijn hele leven steun zal bieden? Mijn ouders kunnen mij meegeven wat zij zelf gerealiseerd hebben. Als ze vooral mijn fijngevoeligheid maar ongeschonden laten. Want vanaf mijn geboorte sta ik in open verbinding met het mysterie en het onzichtbare. En daar ontstaan de voorwaarden om later tot een volledig mens te kunnen uitgroeien. Hun opvoeding kan deze kwaliteit cultiveren, maar ook definitief stuk maken.

Bevestiging

Als kind heb ik een schat aan mogelijkheden. Maar ik ben ook heel kwetsbaar, want het meeste ‘gebeurt’ er met mij, zonder dat ik daar iets aan kan doen. Wat sleutelfiguren in mijn jeugd weigeren door te geven verdwijnt meestal voor goed. En wat verkeerd gaat valt bijna niet te herstellen. Denk eens hoe moeilijk het is om op latere leeftijd nog te leren spreken. Wanneer ik als kind niet ‘bevestigd’ ben, blijf ik levenslang tobben met gevoelens van onzekerheid of minderwaardigheid. Omdat ik niet verbonden ben met mijn innerlijke diepte.

Groei naar volwassenheid

Bevestiging en openheid vormen een goede basis voor verdere uitgroei. Een normale groei en ontwikkeling verloopt niet altijd even soepel. Bij mijn verdere volwassenwording ontbreekt het soms aan inzicht en vaardigheden bij mijn opvoeders, en de sociale omgeving corrigeert nauwelijks meer. Ik mag van geluk spreken als ik er zelf in slaag verder harmonisch op te groeien, en de nodige autonomie, mondigheid en stevigheid kan bereiken.

Duikelaar worden

Het is prachtig als ik de stabiliteit van een duikelaar krijg. – Een duikelaar is een van onderen verzwaard poppetje, dat vanzelf weer overeind veert als het wordt omgegooid. – Dan ben ik in staat om, ondanks mijn problemen (die niet altijd zijn te voorkomen of op te lossen), gewoon overeind te blijven.

Terug