Door mijn bewustwording doe ik steeds meer ontdekkingen. Het wordt mij duidelijk, dat ik om mijn tocht te vervolgen, een andere levenshouding nodig heb. Een keerpunt in mijn leven. De ontdekte dimensie vraagt nl. om een nieuwe houding en ander gedrag en – als het ware – om aparte zintuigen. Zoals een ruimtevaarder jarenlang vaardigheden moet aanleren voor hij de ruimte in kan.

Een stevige basis

Als pelgrim zal ik, net zoals de astronaut, over een helder inzicht, kracht en stabiliteit moeten beschikken. Anders kan ik verdwijnen in de ruimte. Zonder verankering in mijn basis (één in lichaam en geest) ontbreekt de mogelijkheid om de diepere verbondenheid te ervaren. Want zonder grond te voelen, kan ik geen wortels krijgen.

Oefenen van nieuwe eigenschappen

Theorie of reisroute geven de weg aan. Maar ze zijn niet meer dan het etiket op een wijnfles. Het gaat erom dat ik drink uit die fles. Mooie woorden op zich leiden tot niets. Dus: oefenen en doen! Oefenen in waarnemen, aandacht, hier-en-nu, stilte, overgave, meditatie, gebed. Precies zoals anderen jaren oefenen, bijv. voor het behalen van een medaille!

Spiritualiteit is primair een kwestie van beleving en bewustwording. Alleen het lezen of praten erover helpt mij geen centimeter verder. Het risico is zelfs groot, dat het barrière verhogend werkt. De weg van de spiritualiteit loopt van ‘weten’ naar ‘niet weten’.

Kiezen

Als ik serieus verlang naar een leven in verbondenheid met God, dan zal ik daar vroeg of laat voor kiezen, geleidelijk aan of heel uitdrukkelijk. Het gaat om een fundamentele keus, een keerpunt in mijn leven, een vorm van bekering of inkeer. In christelijke termen betekende dat, kiezen voor: het Rijk Gods, een godsdienstig leven, diaconie, kloosterleven of nog anders. In de moderne tijd zijn er genoeg andere mogelijkheden.

Terug