4. Persoonlijke crisis als oproep tot zelfbezinning

Van tijd tot tijd wordt ons leven bemoeilijkt door problemen of tegenslagen. Niemand blijft gespaard voor gevoelens van angst, verdriet of boosheid, ook in heftige vorm. Zelfs een persoonlijke crisis kan onverwacht toeslaan. Soms is het duidelijk dat ik er zelf deel aan heb, vaak niet en lijkt het alsof het noodlot toeslaat. De crisis is een oproep tot zelfbezinning.

Ons leven is onaf

Meestal valt er genoeg van de zon te genieten. Toch wegen juist de pijnlijke of traumatische gebeurtenissen extra zwaar in ons leven. Zij zitten ons geluk in de weg. Wie komt zichzelf niet tegen op het werk, binnen een relatie, bij het opvoeden, bij scheiding of problemen met gezondheid? Hoeveel medemensen verblijven er niet in ziekenhuizen, gevangenissen, opvangcentra, GGZ-instellingen enz. Wij weten allemaal, dat ons leven onaf is. Wij zijn bang voor de leegte en ontlopen die (vaak onbewust) door veel bezigheden en vertier.

Deuken en tekortkomingen

Het begeleiden van volwassenen heeft mij geleerd, dat bijna iedereen deuken en tekortkomingen heeft. Mensen zijn niet perfect (hoeft ook niet), maar soms storen de puzzels behoorlijk. Afhankelijk van ieders eigen behoeften, energie, tempo en grenzen kunnen deze problemen bijv. in een leergroep uitgebreid aan bod komen. Alles stap voor stap. Eigenlijk wens ik iedereen zo’n traject toe. Veel mensen hebben nauwelijks contact met zichzelf, weten niet wie ze zijn, of welke kwaliteiten ze hebben. In noodgevallen zoeken mensen individuele begeleiding bij een psychotherapeut. – Persoonlijke problemen kunnen zó de overhand krijgen, dat alles verstopt raakt en geblokkeerd wordt. De crisis is dan compleet en ik moet hulp gaan zoeken.

Het noodlot slaat toe

Soms komt een crisis zo onverwacht en hard aan, dat ik de weg totaal kwijt raak. Ik schrijf de schok toe aan het noodlot, in ieder geval iets buiten mij. Pas veel later kan ik dan tot het inzicht komen, dat de klap juist van binnenuit afkomstig is. Wanneer ik namelijk weiger mijn diepte toe te laten, dan kan de onderdrukte levensenergie tot explosie komen en dwars door mijn betonlaag breken. Sterke tegenslagen (zeker de terugkerende) moeten ons tot inkeer brengen. De klap is zo hard, omdat ik gedwongen word naar mijn innerlijke proces van (stagnerende) bewustwording te kijken.
Hulp zoeken kan dan een rijk moment van bezinning betekenen. Fijn als een hulpverlener mij in zo’n situatie kan begeleiden, door mij een aantal ontbrekende leerprocessen alsnog te laten doormaken.

Gebrek aan diepte

Moeilijker wordt het wanneer ik niet goed in mijn ‘basis’ zit. Als ik in het verleden niet goed geaard of bevestigd ben, of wanneer de spirituele of religieuze dimensie ontbreekt (het fundamenteel vertrouwen in de diepte van het bestaan, meestal God genoemd). Dan mag ik hopen, dat de therapeut die kwaliteiten wel heeft, anders kan ook hij/zij mij niet verder helpen. Het gaat hier immers om mijn wortels, om het ‘leven in verbondenheid’ met de diepste grond van mijn bestaan.

Veel problemen op psychisch vlak hebben te maken met het niet serieus nemen van die diepte-dimensie. Want wij leven in en vanuit God, tenzij wij dat zelf weigeren. Door het ontstaan van een crisis (van binnenuit!) worden we daarmee hard geconfronteerd.

Terug