Van tijd tot tijd wordt ons leven bemoeilijkt door persoonlijke problemen of tegenslagen. Niemand blijft gespaard voor gevoelens van angst, verdriet of boosheid, ook in heftige vorm. Zelfs een crisis kan onverwacht toeslaan. Soms is het duidelijk dat ik er zelf deel aan heb, vaak niet en lijkt het alsof het noodlot toeslaat.

Ons leven is onaf

Meestal valt er genoeg van de zon te genieten. Toch wegen juist de pijnlijke of traumatische gebeurtenissen extra zwaar in ons leven. Zij zitten ons geluk in de weg. Wie komt zichzelf niet tegen op het werk, binnen een relatie, bij het opvoeden, bij scheiding of problemen met gezondheid? Hoeveel medemensen verblijven er niet in ziekenhuizen, gevangenissen, opvangcentra, GGZ-instellingen enz. Wij weten allemaal, dat ons leven onaf is. Wij zijn bang voor de leegte en ontlopen die (vaak onbewust) door veel bezigheden en vertier.

Deuken en tekortkomingen

Het begeleiden van volwassenen heeft mij geleerd, dat bijna iedereen deuken en tekortkomingen heeft. Mensen zijn niet perfect, hoeft ook niet, maar soms storen de puzzels behoorlijk. Afhankelijk van ieders eigen behoeften, energie, tempo en grenzen kunnen deze problemen in een leergroep uitgebreid aan bod komen. Alles stap voor stap. Eigenlijk wens ik iedereen zo’n traject toe. Veel mensen hebben nauwelijks contact met zichzelf, weten niet wie ze zijn, of welke kwaliteiten ze hebben. Dan zitten ze verstopt en zijn geblokkeerd voor elke geestelijke verdieping. Puinruimen is bijgevolg een eerste vereiste.

Het noodlot slaat toe

Soms komt een crisis zo onverwacht en hard aan, dat ik echt de weg kwijt ben. Ik schrijf de schok toe aan het noodlot, in ieder geval iets buiten mij. Pas veel later kan ik dan tot het inzicht komen, dat de klap van binnenuit afkomstig is. Wanneer ik namelijk weiger mijn diepte toe te laten, dan kan de kracht die mij doet leven, zich manifesteren door mijn betonlaag te doorbreken.
Dan moet ik hulp zoeken. Een rijk moment van bezinning. Fijn als een psychotherapeut mij in zo’n situatie kan begeleiden, door mij een aantal ontbrekende leerprocessen te laten doormaken.

Gebrek aan diepte

Moeilijker wordt het wanneer ik niet goed in mijn ‘basis’ zit. Als ik in het verleden niet goed geaard of bevestigd ben, of wanneer de spirituele of religieuze dimensie ontbreekt (het fundamenteel vertrouwen in de diepte van het bestaan, meestal God genoemd). Dan kan de therapeut, als hij zelf die kwaliteit mist, mij niet helpen. Hier gaat het immers om het herstellen van het ‘leven in verbondenheid’, precies datgene waar het in spiritualiteit om draait.

Terug