1. Persoonsontwikkeling en bewustwording

Grote woorden: persoonsontwikkeling en bewustwording. Daar draait het hele leven om. Waarschijnlijk het belangrijkste wat wij te doen hebben in ons bestaan. Uitgroeien tot de volheid van ons menszijn, en daar bewust van worden. Dit is tegelijk het doel van alle grote godsdiensten. Omdat die volheid ook de onzichtbare diepte van ons leven omvat. Een proces dat ons kan leren, dat wij werkelijk – naar beeld en gelijkenis – één zijn met de Eeuwige. In elke levensfase vormt dit bewustwordingsproces de onderstroom. Dat begint al in onze jonge jaren.

Groei en ontwikkeling

Mijn groei en ontwikkeling als kind worden sterk bepaald door de omgeving waarin ik geboren ben. Heb ik geluk dan begint mijn tocht met geleidelijk aan ontdekken en ervaren. Spelenderwijs werk ik een geniaal (ingebouwd) leerprogramma af, amusant en effectief. Na enkele jaren heb ik dan ontzettend veel geleerd en ontplooid wat in aanleg aanwezig was. Dat proces wordt voortgezet op school en in een bredere context. Alle indrukken krijgen een plekje in mijn onverdeelde belevingswereld. In de loop der jaren verdwijnt die natuurlijke eenheid echter en moet ik in evenwicht zien te blijven in een complexe wereld.

Basisvertrouwen

In mijn jonge jaren kan er echter van alles misgaan. Krijg ik voldoende aan ruimte en grenzen, zorg en veiligheid, aandacht en warmte? Ontwikkelt zich een basisvertrouwen dat mij mijn hele leven steun zal bieden? Mijn ouders (opvoeders) kunnen mij datgene meegeven wat zij in zichzelf gerealiseerd hebben. Als ze vooral mijn fijngevoeligheid maar ongeschonden laten. Want vanaf mijn geboorte sta ik in open verbinding met het mysterie en het onzichtbare. Dat is van groot belang om later tot een volledig mens te kunnen uitgroeien. Hun opvoeding kan deze kwaliteit cultiveren. Helaas kunnen zij die ook kapot maken.

Bevestiging is uiterst belangrijk

Als kind heb ik een schat aan mogelijkheden. Maar ik ben ook heel kwetsbaar, want het meeste ‘gebeurt’ er met mij, zonder dat ik daar iets aan kan doen. Wat sleutelfiguren in mijn jeugd weigeren door te geven verdwijnt meestal voor goed. En wat verkeerd gaat valt bijna niet te herstellen. Stel je voor dat mijn ouders hadden nagelaten om mij te leren spreken, of mij geen gelovige opvoeding hadden gegeven. Of minstens zo erg: als zij mij als kind niet ‘bevestigd’ hebben. Dus mij niet de fundamentele ervaring hebben gegeven, dat ik gewenst en geliefd was. Dan blijf ik levenslang tobben met gevoelens van onzekerheid of minderwaardigheid. Omdat ik niet verankerd ben in vertrouwen, en daardoor ook de verbondenheid met mijn innerlijke diepte verstoord is geraakt.
Het zal duidelijk zijn dat het proces van persoonsontwikkeling en bewustwording dan reeds in een vroeg stadium ernstige schade oploopt.

Verdere groei naar volwassenheid

Zoals we weten vormen veiligheid, religieuze diepte en bevestiging een uitstekende basis voor verdere uitgroei. Een normale groei en ontwikkeling verloopt echter niet altijd even soepel. Als mijn opvoeders bepaalde inzichten of eigenschappen missen, dan zal ik het daarmee toch moeten doen. Ook bij mijn verdere volwassenwording, zeker als de sociale omgeving mij nauwelijks corrigeert. Ik mag van geluk spreken als ik er zelf in slaag verder harmonisch op te groeien, en de nodige autonomie, mondigheid en stevigheid kan bereiken.

Duikelaar worden

Geweldig als ik nog herkansingen krijg door goede vrienden, trainingen of (therapeutische) leersituaties. Het is prachtig als ik tenslotte de stabiliteit van een duikelaar krijg. – Een duikelaar is een van onderen verzwaard poppetje, dat vanzelf weer overeind veert als het wordt omgegooid. – Dan ben ik in staat om, ondanks mijn problemen (die meestal niet zijn te voorkomen of op te lossen), gewoon overeind te blijven.

Nogmaals persoonsontwikkeling en bewustwording

Hoe dan ook, mensen worden volwassen. Toch betekent dat niet per se dat de bewustwording daarmee gelijke tred houdt. Sommigen verwerven veel kennis en ervaring, maar zijn zich weinig van meer bewust. Alsof ze nog slapen. Ze hebben soms nauwelijks besef van wie of wat ze eigenlijk zijn. Ze hebben (ondanks studies) vaak geen ervaring met hun ‘eigen’ innerlijke diepte. Lees de stukjes over zelfkennis en identiteit.

Terug