Gelukkig zijn er vele wegen naar transformatie. Soms vind ik zelf de weg, geleid door mijn innerlijke licht. Soms kan ik (meestal tijdelijk) hulp zoeken bij een gids, zielzorger, of geestelijk leidsman, die bemiddelt bij het vinden van de enige echte bron van Wijsheid in mij. Een andere mogelijkheid is de  persoonsgerichte ‘Leergroep’, zoals ik die in mijn boek beschrijf.

Een beschrijving van dé spirituele weg valt niet te geven, want elke tijd kent zijn eigen wegen en varianten.
Ik kijk er naar vanuit mijn perspectief.

Verandering van levenshouding

De spirituele weg heeft bij uitstek te maken met het navolgen van Christus. Hij noemde zichzelf ‘de Weg’, en de eerste christenen werden aanhangers van ‘de Weg’ genoemd. Zijn boodschap omvat drie wezenlijke opgaven: bekering, navolging en naastenliefde.

De kerk heeft structuur aan die opdracht gegeven door verkondiging, viering en leefregels. Inmiddels blijkt, dat de leeropvattingen een grote nadruk hebben gekregen en niet (waar nodig) zijn aangepast bij deze tijd. Spiritualiteit komt mede daarom weer in de belangstelling, omdat het geloof te veel aan de buitenkant is blijven hangen. En voor een christen staat juist die veranderde levensinstelling zo centraal.

Geen enkele gelovige hoeft opgeschrikt te worden door het woord spiritualiteit, het is de realisatie van het evangelie. Alleen zijn ze door de moderne invulling van het woord in de war gebracht!

Keerpunt in mijn leven

De spirituele reis is geen wild parcours, maar volgt paden die vroeger al zijn bewandeld naar woestijn, klooster en diaconie.

In de eerste helft van mijn leven zoek ik naar stevigheid en de ontplooiing van mijn mogelijkheden. In de tweede helft gaat het niet meer om ‘wie’ ik ben, maar om de verwerkelijking van ‘wat’ ik ben: bezield, oneindig en gestalte van God.

Op het keerpunt in mijn leven stel ik mijn ‘autonomie’ in dienst van mijn ziel (Gods aanwezigheid in mij). ‘Niet mijn wil, maar Uw wil geschiede’. Deze bekering kan vroeg of laat plaatsvinden, in verschillende gradaties en passend bij mijn situatie.

Niets anders helpt, als je een spirituele weg wilt gaan,
dan ik eruit, en God erin.
(Eckhart – 13e-14e eeuw)

Geen kwestie van wilskracht

Op eigen houtje krijg ik dit niet voor elkaar. Want met wilskracht alleen, versterk ik juist mijn ‘ik’. Mijn houding hoort er een te zijn van: ontvankelijkheid, vertrouwen en overgave. De ziel deelt zichzelf mee en alleen de Geest kan het werk van de Geest doen.

Mediteren kan mij helpen om los te laten en transparant te worden. Als ‘boomblaadje’ kan ik dan gaan ervaren, dat ik een deel ben van de boom, de natuur, de schepping, de Schepper zelf.

Terug